شکلی از اختلال زبانی کودکان که معمولاً آسیب شناسان گفتار و زبان آن را درمان می کنند ، به عنوان نقص زبانی ویژه شناخته می شود .

مشکل زبانی کودکی که در بیشتر جنبه ها و نه همه ی آنها طبیعی است نقص زبانی ویژه نامیده می شود . کودکان SLI معمولاً علت بالینی مشخصی که بتواند مشکلشان را توصیف کند، نشان نمی دهند. از این اصطلاح این گونه بر می آید که این نقص تنها مختص زبان بوده و در واقع کودک تتنها یک نقص دارد که محدود به مهارتهای زبانی می باشد . در همه ی جنبه ها به غیر از مهارتهای زبانی این کودکان مانند کودکان طبیعی هستند.

در بسیاری کودکان دیگر اختلالات زبانی مرتبط با برخی حالتها (مشکلات) بالینی مشخص و جدی هستند برای نمونه  اختلالات زبانی می توانند مرتبط با ناتوانیهای رشدی ، اوتیسم ، فلج مغزی ، آسیب ضربه ای مغز ، کم شنوایی و موارد دیگر باشد . بنابراین در مورد این کودکان هر دو مورد اختلال زبانی و مشکل بالینی همراه تشخیص داده شده است .

اصطلاحاتی مانند آفازی مادرزادی یا آفازی دوران کودککه در گذشته برای دسته ای از اختلالات زبانی مورد استفاده قرار می گرفتند ، اکنون به همین اصطلاح SLI بر می گردند . نخستین چیزی که برای این نوع اختلال زبانی مطرح می شود ، احتمال نقص یا بد عملکردی مغزی می باشد که هنوز از نظر پاتولوژی شواهد قانع کننده ای برای آن وجود ندارد .

توصیف (تعریف) SLI

SLI تنها بعد از سن4 سالگی تشخیص داده می شود زمانی که کودکان علائمی از کندی یادگیری زبان در سالهای اولیه دارند و در دستیابی به تکامل کودکان طبیعی دیرشکوفا شناخته می شوند (رسکورلا1989) . مشکل زبانی دیرشکوفاها ممکن است به عنوان کندی در تکامل زبانی اولیه شناخته شود. برخی آمار نشان می دهد که بیش از 15 درصد کودکان ممکن است دیرشکوفا بوده و تا سن 2 سالگی موفق به یادگیری 50 تک کلمه و ترکیبات دو کلمه ای نشوند . تقریباً در نیمی از این کودکان یادگیری زبان ممکن است تا حد نسبتاً طبیعی تسریع پیدا کند و در نیم دیگر مشکلات زبانی باقی می مانند . در نتیجه (نهایتاً) SLI تقریباً در 7 تا 8 درصد کودکان پیش دبستانی و دبستانی وجود خواهد داشت . بدون آموزش مداوم و مؤثر SLI برای این کودکان باقی خواهد ماند (لئونار،1991) هر چند پیش آگهی کودکان SLI که درمان دریافت می کنند بهتر از کودکانی است که مشکلات بالینی همراه نظیر اوتیسم یا کم شنوایی دارند. (جانسون و دیگران ، 1999)

احتمالاً بیشتر کودکانی که در کلاسهای معمولی بوده ولی برای اختلال زبانی خود درمان دریافت  می کنند ، مبتلا به SLI هستند . کودکان SLI ممکن است از نظر تحصیلی پایینتر از حد متوسط باشند به خصوص اگر برای نقایص زبانی خود درمان نشوند هر چند معمولاً هوش طبیعی یا نزدیک به طبیعی دارند. بنابراین نمرات هوش کلامی آنها پایینتر از نمرات هوش غیرکلامی می باشد .

کودکان SLI مهارتهای زبانی را با سرعت کمتری یاد می گیرند ولی الگوی یادگیری آنها اساساً غیرطبیعی یا منحرف نیست. بنابراین در مقایسه با کودکانی بدون اختلال زبانی ، کودکان SLI در هر سن یا رده سنی مهارتهای زبانی کمتری را نشان می دهند . همچنین این کودکان ممکن است یک الگوی تکاملی زبانی غیرهمزمان داشته باشند ، چنانچه برخی مهارتهای زبانی نسبت به سایر مهارتها پیشرفته تر باشد .

برای مثال مهارتهای کاربرد شناسی زبان اغلب کمتر از مهارتهای نحو و ساختارشناسی آسیب می بیند. به طور کلی کودکان SLI ترکیبات متفاوتی از مشکلات آواشناختی، معنی شناختی، ساختارشناختی، نحو و کاربردشناختی را نشان می دهند .

نشوند . بنابراین ما این نقایص را با احتیاط ذکر کرده و یادآور می شویم که برخی از این کودکان ممکن است از کودکان SLI بهتر باشند . در هر موردی از نوزادان و کودکان نوپا که بعداً به عنوان SLI شناخته می شوند، نقایص ارتباطی اولیه دیده می شود . بنابراین نقایص ارتباطی اولیه حقیقتاً اولین علائم هشدار دهنده SLI می باشند .