نخستین بار در سال 1885 ژرژ ژیل دلاتوره وقتی درفرانسه باژان مارتین شارکوکارمی کرد بیماری را توصیف کرد که بعد ها به نام اختلال تورت شناخته شد.

نشانگان تورت یك اختلال نوروبیولوژیك است كه علائم و نشانه‌های آن عموماً در دوران كودكی پدید می‌آید.

شایعترین سن شروع حركات غیرارادی در این كودكان اوایل دوره ابتدایی است. درنتیجه معلمان احتمالاً اولین كسانی هستند كه علائم بیماران را می‌بینند.

نشانگان تورت بیماری است كه بر سیستم اعصاب مركزی کودک تاثیر می گذارد و منجر به بروز تیك می شود. تیك ها تكان ها ، حركات یا صداهای ناخواسته ای هستند كه افراد دارند.

همه ی بچه های مبتلا به نشانگان تورت تیك دارند اما ممكن است فردی بدون ابتلا به تورت هم تیك داشته باشد.تیك ها تقریبا" شبیه سكسكه هستند . شما در ایجاد آنها نقشی ندارید و ناخواسته هستند و ممكن است بتوانید با حقه هایی مثل آب خوردن آنها را متوقف كنید ولی نمی توانید تصمصم بگیرید كه متوقف شوند.همچنان كه وقتی سكسكه به طول انجامد موجبات آزار و ناراحتی برای فرد می شود تیك ها هم به همین شكل میتوانند آزاردهنده باشند.برخی تیك ها به صورت خاراندن قسمتی از بدن است در این موارد فرد ممكن است بتواند برای مدتی جلو تیك را بگیرد ولی سرانجام اجازه میدهد تیك اتفاق بیفتد.

همه گیرشناسی
نشانگان تورت رایج تر از آن چه پزشكان تصور می كنند است . اختلال تیك در موارد زیاد دیگری ممكن است وجود داشته باشد كه چندان جدی نیستند.

نشانگان تورت در پسران بیش از دختران دیده شده است و تقریبا" شروع می شود بین سنین 5-7 سال و قبل از 18 سالگی. در كودكان ( 5 تا 30 در 10000نفر ) تخمین زده شده و در بزرگسالان (1 تا 2 در 10000نفر )

نشانگان تورت ممكن است با افزایش سن بهبود یابد یا همیشگی باشد.البته تورت موجب بیماری خاصی نمی شود و تاثیری بر طول عمر افراد ندارد.

برخی اوقات بچه های مبتلا به نشانگان تورت ممكن است مشكلاتی از قبیل : اختلال بیش فعالی-كمبود توجه( (ADHD ، اختلال وسواس فكری-عملی(OCD)، یا اختلالات یادگیری داشته باشند.

علت شناسی
نشانگان تورت تا اندازه ای یك مشكل ژنتیكی است ولی پزشكان و دانشمندان دلیل واقعی آن را نیافته اند.برخی پژوهش ها اشاره به وجود یك مشكل در چگونگی ارتباط اعصاب در مغز دارد.به نظر میرسد كه عصب رسانه ها ( مواد شیمیای انتقال دهنده سیگنالهای عصبی)در بروز این تیك ها نقش داغشته باشند.

بچه های مبتلا به نشانگان تورت دو نوع تیك حركتی و صوتی دارند.

1. تیك حركتی

تیك های حركتی در واقع حركات غیرارادی ماهیچه ها هستند.مانند : چشمك زدن ، پرش های ناگهانی سر ، حركات دست و بازو ، بالا انداختن شانه ها.

تیك‌ها می‌توانند به صورت چرخاندن چشمها، شكلك درآوردن یا رفتارهای متناوب لمس كردن یا دق كردن‌های مكرر باشند. برخی از این بیماران حركات قالبی بسیار پیچیده پیدا می‌كنند و حتی ممكن است رفتارهای جبری تكراری نشان دهند، مثل بو كردن اشیاء یا روشن و خاموش كردن پشت سر هم چراغ ها.

2. تیك صوتی

این تیك ها شامل بالا كشیدن بینی، صاف كردن گلو یا سرفه های مكرر، انواع مختلف صدا و فریادهای ناگهانی، خندیدن های غیرارادی، پژواك گویی (تكرار كلام اخیر دیگران یا خود) و كوپرولالیا (بر زبان راندن كلماتی كه از لحاظ اجتماعی گفتن آنها مناسب و جایز نیست). البته این نوع تیك در واقع خیلی شایع نیست اما به نظر می رسد از سایر نشانه‌های نشانگان تورت شناخته شده‌تر باشد.

یكی دیگر از خصوصیات ویژه نشانگان تورت این است كه نشانه‌های بیماری در زمان كوتاهی ظاهر و سپس ناپدید می شود. مثلا ممكن است زمان‌هایی باشد كه تیك‌های بیمار بسیار شدیدند و زمان هایی باشد كه بیمار هیچ نشانه و علامتی نداشته باشد.

و بالاخره نشانه‌های تورت در طول زمان تغییر می كنند. در یك سن، تیك های كودك ممكن است به صورت چشمك زدن و بالا كشیدن بینی باشد و سال بعد به صورت بالا انداختن شانه و صدای كلیك درآوردن با زبان.

یك خصوصیت ویژه نگران كننده دیگر غیرارادی بودن تیك هاست كه با این وجود برخی از بچه ها می توانند به مدت چند ثانیه یا حتی بیشتر آنها را سركوب كنند. در نتیجه كودكی كه تیك های صوتی دارد ممكن است بتواند در مراسم مذهبی خود را كاملاً آرام نگاه دارد و بعد در راه رسیدن به خانه آنها را با شدت و یا دفعات بیشتری بیرون بریزد. این خصوصیت تورت باعث می شود مردم به اشتباه فكر كنند رفتارهای بیمار عمدی است و یا اینكه كودك یا نوجوان مبتلا به هیچ وجه تیكی ندارد.

کودک یا بزرگسال مبتلا به تورت اغلب اوقات بیش از یک نوع تیک دارد.تیک ها معمولا" در تمام طول روز اتفاق می افتند ولی زمانی که فرد آرامش دارد یا روی کاری متمرکز شده است کم می شوند یا حتی از بین می روند.

زمانی که فرد در معرض استرس است تیک ها معمولا" شدیدتر می شوند.حتی هیجانات و فعالیت های بدنی نیز منجر به افزایش تیک ها می شوند.

تیک ها ممکن است در ابتدای خواب اتفاق بیفتند ولی با به خواب رفتن فرد به طور چشمگیی کاهش یافته ،سپس در طی مراحل خواب عمیق کاملا" از بین می روند.

درمان
تیکهای ناشی از نشانگان تورت ممکن است ضرورتا" به درمان نیازنداشته باشندو اگرتیکهاخفیف باشند ممكن است علی‌رغم تشخیص بیماری، درمانی صورت نگیرد. گاهی اوقات برای آنكه كودك در خانه و مدرسه به راحتی به فعالیت‌های روزمره خود ادامه دهد پذیرفتن این حقیقت كه نشانه های بیمار و رفتارهای او در كنترل كودك نیستند و به قصد «شیطنت» و از روی عمد انجام نمی شوند كافی می باشد.

ممكن است حتی لازم باشد كه در مورد این بیماری برای گروه همسالان كودك و والدین او نیز توضیحاتی داده شود تا آنها هم دلیل این رفتارها را از سوی بیمار متوجه شوند. با این وجود در برخی موارد تیك ها به شدت آزاردهنده می شوند و آن قدر كودك را رنج می دهند كه به درمان طبی نیاز می‌شود.

متأسفانه هیچ «قرص جادویی» وجود ندارد كه بتواند نشانه ها و علائم بیمار را بهبود بخشد و هیچ عوارض جانبی منفی هم نداشته باشد. بسیاری از داروهای مورد استفاده كنونی برای نشانگان تورت عوارض جانبی احتمالی دارند كه عبارتند از: افزایش وزن، گیجی و منگی و كندی سرعت تفكر. علاوه بر اینها یك جا بند نشدن، نشانه های افسردگی، هراس از مدرسه یا حتی ایجاد واكنش های آلرژیك شدید نیز ممكن است روی دهند.

پس مصرف داروهای مزبور در واقع یك معامله است و پزشك و خانواده بیمار با هم تصمیم خواهند گرفت كه آیا منافع مصرف آنها ارزش مشكلاتی كه ممكن است ایجاد كنند را دارند یا نه. در این بین اطلاعاتی كه آموزگاران از عملكرد روزانه كودك در مدرسه به دست می آورند در روند این تصمیم گیری بسیار اهمیت می یابد.

نشانگان تورت یک مشکل روانشناختی نیست بلکه یک بیماری نورو بیولوژیک می باشد اما عوامل روانشناختی در مورد آن بسیار مهم هستند.

کودکان مبتلا به تورت مانند سایر بچه ها می توانند زندگی کنند و در زندگی تحصیل و کار خود موفق باشند. برخی از کودکانی که مبتلا به تورت بوده اند ستارگان ورزش شده اند. به عنوان مثال بازیکن بیس بال (لیگ برتر) جیم اسن ریچ . او در مورد خود می گوید : خواست من در زندگی همواره این بوده که یک سوپر استار باشم و کار مهم دیگرم این است که کمک کنم تیم من برنده شود و به تمام بچه های مبتلا به تورت نشان دهم که آنها هم می توانند موفق شوند.