روان شناسان می گویند کلمات در رشد مغزی نوزادان بسیار موثر است به طوری که حتی در نوزادان سه ماهه کلمات بیش از هر صدای دیگری در تفکر بهتر آن ها نقش دارد .
این مطالعه که در دانشگاه شمال غربی در ایلی نویز امریکا انجام شده است نشان داد نوزادانی که کلمات را شنیده بودند توانستند آن را دسته بندی کنند در حالی که نوزادانی که فقط یک صدای ساده شنیده بودند، نتوانستند.

 
پیشتر نیز روانشناسان کودک مطرح کرده بودند که کلمات حتی پیش از شروع صحبت کردن کودکان نقش مهمی در رشد مغزی آنها دارد.اما یافته های پژوهش اخیر که در ماه آوریل سال جاری در مجله رشد کودک منتشر خواهد شد ، اولین شاهد علمی در مورد رابطه بین کلمات و دسته بندی اشیاءدر نوزادان بسیارکوچک را فراهم کرد.

در این آزمایش 46 نوزاد سه ماهه در دو گروه « نمایش تصویر با کلمات» بودند .به این معنا که هنگام نشان دادن تصاویری از ماهی کلمه خاصی را به آنها می گفتند .مثلا هر بار که عکس ماهی را به آنها نشان می دادند به آنها گفته می شد « به این توما نگاه کن» کلمه توما برای ماهی انتخاب شده بود.

در مقابل گروهی نوزادان «نمایش تصاویر با صدای بیب» تصاویری از ماهی را مانند گروه اول شاهد بودند اما هنگام نمایش تصاویر صدای بیبی می شنیدند که از نظر آهنگ صدا (تن) و مدت زمان ارائه آن کاملا مشابه کلمه یا عباراتی بود که در گروه اول به نوزادان ارائه می شد .سپس به نوزادان تصویر یک ماهی جدید و یک دایناسور در کنار یکدیگر نشان داده شد و محققان مدت زمان نگاه نوزادان به هر یک از تصاویر را اندازه گیری کردند .

فرض بر این بود که اگر کودکان توانسته بودند «دسته بندی» را در ذهن خود شکل دهند می بایستی به تصویر ماهی بیشتر از دیگری نگاه می کردند.

دکتر سوزان هس یاس پروفسور همکار روانشناس و یکی از نویسندگان این مطالعه با برجسته خواندن یافته ها گزارش کرد نوزادان گروه اول که همراه با نشان دادن عکس ، کلمه را شنیده بودند توانستند ماهی را دسته بندی کنند ولی گروه مقابل خیر.

به گفته این روانشناس یافته پژوهشی به روشنی نشان می دهد که کلمات حتی در نوزادان سه ماهه تاثیر ویژه ای دارند و توانایی آنها را در شکل دهی به دسته بندی ها بیشتر می کند.

پروفسور ساندرا واکسمان ، دیگر روانشناس همکار در این مطالعه گفت که او و همکارانش گمان می کنند که صحبت کردن و شاید به خصوص صحبت کردن با خود کودک و خطاب به او سبب نوعی توجه به اشیاء پیرامون به گونه ای می شود که مفهوم دسته بندی را در ذهن او شکل می دهد .

به نظر این پژوهشگر اثر این توجه عمومی در طول زمان هم بیشتر پالایش می یابد و دقیق تر می شود . به طوری که کودک در مسیر درک خود از محیط در آغاز تنها به گزینش کلمات منفرد از یک صحبت روان می پردازد،سپس بین کلمات منفرد تمایز می گذارد و بالاخره آن کلمات را با معنای آن ارتباط می دهد.

تلویحات علمی این پژوهش برای خانواده هایی که دارای فرزندان کوچک هستند و نیز برای مهد کودک ها می تواند حائز اهمیت باشد . با استفاده از این یافته می توان نتیجه گرفت که صحبت کردن با نوزادان نه تنها موجب نزدیکی عاطفی بیشتر مراقبان اصلی کودک که معمولا مادر و پدر هستند می شود بلکه به آنها کمک می کند تا نسبت به پیرامون خود بیشتر آگاه شوندو تشخیص و دسته بندی اشیاء برای شان آسانتر گردد.

این پژوهش به خصوص این ذهنیت قدیمی را به چالش می کشد که گویی کودکان در سنین پایین هشیاری خاصی ندارند و صحبت کردن با آنها صرفا اتلاف وقت است چرا که آن ها قادر به درک زمان نیستند.

بنابراین توصیه مهم در این زمینه این است که اگر شما والدین یک نوزاد کوچک هستید با او ارتباط زیادی برقرار کنید اما به جای درآوردن ادا ها و صداهای مختلف می توانید با استفاده از کلمات ساده با آنها حرف بزنید.