برخی از کودکان سن پیش از دبستان گاهی یک دوره ناروانی راتجربه می کنند که خانواده ها را دچار نگرانی می کند. ولی آیا این ناروانی همان لکنت است ؟ باید پاسخ داد که همیشه این ناروانی ها لکنت نیست و گاهی یک دوره ی رشدی محسوب می شود که عواملی در ایجاد آن دخالت دارند .

در سن 2 تا 3 سالگی به خاطر رشد یکباره ی زبان و عدم هماهنگی بین تولید گرها و زبان ناروانی به وجود می آید. در این حالت به اصطلاح تولید گرها نمی توانند با سرعت تفکر پیش رودند و یک وقفه در گفتار به وجود می آید که ممکن است به صورت گیر یا مکث خودش را نشان دهد.البته قابل ذکر است که همه ی ناروانی ها در این دوره طبیعی نمی باشند.

تشخیص افتراقی بین کلنت دوران کودکی و ناروانی طبیعی بر عهده ی آسیب شناس گفتار و زبان می باشد و خانواده به تنهایی نمی توانند تشخیص دهند که کودک مبتلا به لکنت می باشد یا یک ناروانی طبیعی را تجربه می کند.

گاهی افراد بزرگسال نیز برخی ناروانی ها را در دوره ی خاصی از زندگی تجربه می کنند . به طور کلی عواملی از قبیل خستگی ، آشفتگی های فکری و عوامل روانی در یک دوره می تواند منجر به ناروانی شود که اگر این ناروانی کمتر از 10 درصد کل گفتار باشد، لکنت نیست و یک ناروانی طبیعی محسوب می شود . البته اگر این موضوع ادامه یابد باید توسط آسیب شناس گفتار و زبان بررسی شود .