پل ارتباطی با دیگران گفتار است؛ پلی که اگر شکسته شود و یا ساخته نشود واژگان ها و احساسات بسیاری به مقصد نمی رسند. ساخت این پل ارتباطی از ماه های اول

زندگی آغاز می شود اما گاهی به دلایل بسیار این فرایند روند طبیعی خود را طی نمی­کند و می تواند منجر به اختلالات ا­رتباطی می­شوند.

اصطلاح « اختلالات ارتباطی » مشکلات گسترد­ه ای را در زبان، گفتار و شنوایی در برمی گیرد. اختلالات گفتار و زبان شامل (مشکلات تلفظی، اختلالات آوایی)، مشکلات روانی گفتار مثل (لکنت زبان)آفازیا (اختلال در استفاده از کلمات، معمولا به علت صدمه مغزی) و تاخیر درگفتار و یا زبان می شود. تاخیر گفتار و زبان ممکن است به دلایل بسیاری ایجاد شود، مثل عوامل محیطی یا از دست دادن شنوایی،اختلالات شنوایی شامل از دست دادن جزیی شنوایی و ناشنوایی است. ناشنوایی را می توان به عنوان از دست دادن شنوایی به طریقی تعریف کرد که ارتباط شنیداری را بدون وسیله ی کمکی، مشکل یا غیرممکن می سازد. بسیاری از اختلالات ارتباطی از دیگر عارضه ها مثل ناتوانی یادگیری، فلج مغزی، عقب ماندگی ذهنی یا شکاف لب و شکاف سقف دهان به وجود می آیند.